Wet tarieven gezondheidszorg Wet van 20 november 1980, houdende regelen met betrekking tot de tarieven van organen voor gezondheidszorg, Stb. 1980, 646.

Iwtr.: gefaseerd, volledig op 7 februari 1982.


laatstelijk gewijzigd bij:


Wet van 9 december 2004 tot wijziging van de Wet tarieven gezondheidszorg in verband met experimenten, prestatiebekostiging en enige andere maatregelen (WTG ExPres), Stb. 2005, 24,

Iwtr.: 1 februari 2005, Stb. 2005, 42.


WTG ExPres

"Dit wetsvoorstel brengt een aantal wijzigingen aan in de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG).

De wijzigingen houden verband met het houden van experimenten, het beheerst en soepel invoeren van prestatiegerichte bekostiging, het voorkomen van onnodige bureaucratie dan wel het terugdringen van administratieve lasten en het tegengaan van fraude. Dit zijn de vier sporen van dit wetsvoorstel, die overigens in hun uitwerking onderling kunnen samenhangen, maar afzonderlijk worden toegelicht. De naam WTG ExPres is ontleend aan het scheppen van mogelijkheden voor experimenten en het faciliteren van prestatiebekostiging. Het onderhavige voorstel heeft geen directe budgettaire effecten."

Bron: MvT, TK 2003–2004, 29 379, nr. 3.


Top


"Speelruimte en verantwoordelijkheid

De overheid streeft naar een goede en betaalbare en algemeen toegankelijke zorg. Zij heeft daarvoor verschillende instrumenten tot haar beschikking. Daarmee kan de overheid waar nodig het totale aanbod, de kwaliteit, de financiering en de prijsvorming van de zorg beïnvloeden. Die instrumenten zijn opgenomen in regelgeving en scheppen ook waarborgen voor burgers, zorgaanbieders en zorgverzekeraars. De wet tarieven gezondheidszorg is een van die instrumenten die aan dat algemene overheidsdoel dienstbaar zijn.

Het kabinet stelde in 1974 in de Structuurnota gezondheidszorg dat het door marktimperfecties niet mogelijk is om de kosten van de gezondheidszorg in toom te houden zonder (aanvullende) wetgeving. Tevens stelde het kabinet in die nota vast dat de Prijzenwet als algemene wet niet voldoende op de gezondheidszorg was toegesneden en dat een lex specialis nodig was voor een evenwichtige prijsvorming in de gezondheidszorg. Dat werd de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG).

De WTG heeft vier onderling samenhangende doelstellingen:

Kostenbeheersing
De doelstelling kostenbeheersing richt zich op de financiële toegankelijkheid van de zorg. Het is namelijk vooralsnog niet waarschijnlijk dat in alle deelsectoren van de gezondheidszorg een redelijk evenwicht tussen vraag en aanbod tot stand komt op grond van een vrije prijsvorming. Daar wordt prijsregulering noodzakelijk geacht.

Top

Evenwichtige tarieven
Onder evenwichtige tarieven worden verstaan tarieven die zo goed mogelijk overeenkomen met de werkelijke kosten van de geleverde prestatie. Die tarieven kunnen afwijken van tarieven die in een vrije markt ontstaan. Het gaat bij deze WTG-doelstelling met name om een verdeling van de financiële middelen die voor de totale gezondheidszorg en daarbinnen voor de verschillende sectoren of (in de toekomst) regio's beschikbaar zijn. Bij de evenwichtige tariefstelling kan dan rekening worden gehouden met relevante verschillen tussen instellingen en vrije beroepsbeoefenaren, onderscheiden instellingen en vrije beroepsbeoefenaren onderling, onderscheiden verzekeringssectoren en verzekeringscompartimenten, eventueel andere maatschappelijke sectoren, de kostprijs van onderdelen van de prestatie en de inkomenscomponent.

Top

Uniforme procedures totstandkoming tarieven
De WTG heeft in 1982 een vijftal onderling sterk verschillende en ondoorzichtige procedures voor prijsvorming in de gezondheidszorg vervangen door een uniforme procedure. Daarmee is de wijze van totstandkoming van tarieven in de gezondheidszorg voor eenieder transparant geworden. De wetgever droeg de beoordeling van tarieven exclusief op aan een zelfstandig bestuursorgaan, thans het CTG. De WTG introduceerde een procedure die het voortouw voor de totstandkoming van tarieven legde op lokaal niveau bij zorgaanbieder en verzekeraar.
Met de inwerkingtreding van de WTG kregen ook particuliere ziektekostenverzekeraars de wettelijke opdracht afspraken te maken met zorgaanbieders over de prijs van prestaties. Ziekenfondsen deden dat al op grond van de Ziekenfondswet. De afstemming in tarieven en overlegprocedures tussen zorgaanbieders en zorgverzekeraars heeft uiteindelijk geresulteerd in gelijke prestaties en gelijke tarieven onder de collectieve en private verzekeringen. Met de wet beperking contracteerplicht en invoering maximumtarieven werd het aantal WTG-procedures voor totstandkoming van tarieven met een tweetal uitgebreid. Eén voor maximumtarieven en één voor de situatie dat er tussen zorgaanbieders en sociale ziektekostenverzekeraars geen overeenkomsten tot stand komen op grond van de AWBZ en Ziekenfondswet.

Top

Doelmatige organisatie van de zorg
De WTG beoogt mede te bewerkstelligen een doelmatige zorgorganisatie bij zorgaanbieders, tussen zorgaanbieders onderling (keten), over de verzekeringsschotten heen (keten), binnen en buiten de regio, binnen het adherentiegebied van de grootste aanbieder en binnen het adherentiegebied van de regionaal regisserende ziektekostenverzekeraar / zorgkantoor. Bij doelmatigheid op microniveau(op het niveau van de individuele zorgaanbieder) gaat het om de kwaliteit en de doelmatigheid van de zorg die zorgaanbieders leveren en de in dat kader gewenste transparantie van het zorginhoudelijk handelen van zorgaanbieders.
Met deze transparantie kunnen ook de doelmatigheid van het zorginhoudelijk handelen ten algemene worden beoordeeld en de noodzakelijke elementen voor bekostiging beter worden bepaald. Door middel van de WTG kunnen beloningsprikkels worden gegeven voor bepaalde prestaties of voor bepaalde zorgaanbieders om een naar opvatting van de overheid doelmatige zorgorganisatie te bevorderen.

Het streven naar evenwichtige tarieven en uniforme procedures voor de totstandkoming van tarieven heeft ertoe geleid dat de zorgprestaties of de kosten daarvan die voor dekking in de verschillende verzekeringssector in aanmerking komen, zijn geharmoniseerd en soms geüniformeerd. Dat wat gescheiden is op verzekeringsniveau, is samengebracht op WTG-niveau. De harmonisering en soms uniformering van de verzekerde prestaties voor het verplicht verzekerde deel van de zorg en het vrijwillig verzekerde deel van de zorg is een van de belangrijkste winstpunten die de WTG heeft opgeleverd. Doordat alle verzekeringsvormen uitgaan van dezelfde prestaties worden transparantie en beoordeling van de kwaliteit en doelmatigheid van zorgverlening bevorderd. De WTG draagt er aan bij dat er in de zorgverlening geen zorginhoudelijk onderscheid meer wordt gemaakt naar verzekeringsachtergrond van de patiënt."

Bron: Speelruimte en verantwoordelijkheid, notitie over de Wet tarieven gezondheidszorg, TK 1999-2000, 27 156, nr. 2.

Nadere gegevens inzake de regelgeving op grond van de Wet tarieven gezondheidszorg: het CTG/ZAio.

Top
 Terug naar: Wetgeving.
Latest update: 29 oktober 2006.
 Home