Regelgeving Wet ambulancevervoer
Regelgeving op grond van de Wet van 23 april 1971,
houdende regelen omtrent ambulancevervoer



Uitsluiting toepassing van bepalingen van de Wet ambulancevervoer ten aanzien van categorieën van ambulancevervoer,
Besluit van De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 17 juli 1995, nr. ZZT/AZA 953786,
Staatscourant 1995, nr. 141 / pag. 2.


Toelichting

"Met het besluit van 23 augustus 1979 (nr. 13 991, DGVgz/PB/AFEA) werd bepaald dat artikel 2 en de artikelen 4-17 in bepaalde situaties niet gelden voor ambulancevervoer met ambulances van het Nederlandse Rode Kruis, met bedrijfsambulances en met ambulances van ziekenhuizen.

Reden om de in dat besluit genoemde categorieën ambulancevervoer niet aan dezelfde regels te onderwerpen als het reguliere ambulancevervoer was gelegen in het feit dat het hier ambulancevervoer betrof met een incidenteel karakter.

In 1994 zijn de eisen ten aanzien van het ambulancepersoneel en ten aanzien van de inventaris van de ambulance aangepast aan het hedendaagse karakter van de ambulancehulpverlening (wijziging Eisenbesluit ambulancevervoer, wijziging Inventarisbesluit ambulancevervoer).
Aangezien deze eisen gesteld zijn krachtens artikel 3 van de Wet ambulancevervoer, zou de wijziging inhouden dat ook bij het incidentele ambulancevervoer aan de nieuwe eisen zou moeten worden voldaan.

De praktijk wijst uit dat de ambulances van het Nederlandse Rode Kruis in veel gevallen worden ingezet voor het vervoer van zieken naar bijvoorbeeld de vakantietehuizen van het Nederlandse Rode Kruis en het Hospitaalschip J. Henri Dunant. Ook kan sprake zijn van ambulancevervoer om sociale redenen (bijvoorbeeld familiebezoek). Het gaat daarbij vaak om patiënten die geen medische of verpleegkundige begeleiding tijdens het vervoer behoeven. Ik ben dan ook van mening dat de ambulances van het Nederlandse Rode Kruis niet behoeven te voldoen aan de aangescherpte kwaliteitseisen voor de reguliere ambulancehulpverlening. Deze eisen zijn immers met name gesteld om de kwaliteit van zorg aan acute patiënten te bevorderen.

Ten aanzien van het ambulancevervoer op het ziekenhuisterrein gaat ondergetekende er van uit dat gelet op de korte afstand die afgelegd moet worden en het direct beschikbaar zijn van medische voorzieningen en een verpleegkundige of arts de aangescherpte kwaliteitseisen eveneens onnodige last op de vervoerder - i.c. het ziekenhuis - leggen. Nadrukkelijk zij gesteld dat het gaat om vervoer op het ziekenhuisterrein zelf. Zodra het vervoer over de openbare weg plaatsvindt, dient aan alle eisen gesteld bij of krachtens de Wet ambulancevervoer te worden voldaan.

De eisen gesteld bij of krachtens artikel 3 van de Wet ambulancevervoer blijven gehandhaafd voor die vormen van incidenteel vervoer waarbij sprake kan zijn van medische of verpleegkundige begeleiding, zoals ongevallen bij sportwedstrijden en bedrijfsongevallen."

Bron: Staatscourant 1995, nr. 141, pag. 2.


Top


Wijziging van enkele regelingen inzake gegevens Wet ambulancevervoer,
Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 1 augustus 1997/nr. CSZ/EZ 9712307,
Staatscourant 1997, nr. 172 / pag. 23.

Toelichting
"In artikel 19 van de Wet ambulancevervoer (WAV) wordt geregeld dat ten behoeve van een goede uitvoering van de wet allerlei gegevens dienen te worden verzameld. Dit heeft geleid tot het ontwikkelen van een landelijke registratie. Sinds 1988 is het informatiesysteem WAV operationeel. Zowel gebruikers als berichtgevers hebben nu enkele jaren ervaring met het systeem. Uit onderzoek is gebleken dat de huidige informatievoorziening verbetering behoeft. Het systeem voldoet niet meer aan de wensen van alle betrokken partijen. Daarbij gaat het zowel om de kwaliteit van de gegevens als om het soort gegevens. Het rapport uit het onderzoek is aanleiding geweest een nieuwe opzet te maken van het registratiesysteem. Per 1 januari 1997 is het nieuwe systeem ingevoerd." Bron: Staatscourant 1997, nr. 172 / pag. 23.


Top


Regeling optische en geluidssignalen,
Regeling houdende aanwijzing hulpverleningsdiensten, omschrijving werkzaamheden en omstandigheden en vaststelling van optische en geluidssignalen (Regeling optische en geluidssignalen), 15 december 1997/Nr. DGP/WJZ/V-725904,
Staatscourant 1997, nr. 242 / pag. 9.


Gewijzigd bij:


Top


Wijziging Regeling optische en geluidssignalen,
Besluit van De Minister van Verkeer en Waterstaat van 22 april 1998/DGP/WJZ/V 821668,
Staatscourant 1998, nr. 85 / pag. 0.

Toelichting "In overleg met het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport is de Regeling optische en geluidssignalen aangepast aan een aantal ontwikkelingen die zich binnen de hulpverlening afspelen. Zo gaan de ambulancediensten steeds meer over tot de aanschaf van verschillende soorten dienstvoertuigen die breed inzetbaar zijn in het kader van de hulpverlening. Eén van de ontwikkelingen is dat niet langer alleen ziekenauto's worden ingezet, maar de verlening van eerste hulp ook plaats vindt met andere voertuigen, zoals de motorfiets. Deze motorfiets kon op grond van het feit dat het geen ziekenauto is, niet als voorrangsvoertuig worden aangemerkt. Een andere ontwikkeling betreft het door het Ministerie van Binnenlandse Zaken aan de ambulancediensten ter beschikking stellen van voertuigen waarmee materieel ten behoeve van grote calamiteiten kan worden vervoerd. Ook worden voertuigen ter beschikking gesteld voor het vervoer van traumateams naar de plaats van een ernstig ongeval. Deze voertuigen vallen evenmin onder het begrip 'ziekenauto'. Een derde ontwikkeling betreft het in het kader van de eerstelijns spoedeisende hulpverlening inzetten van een dienstauto met arts, in plaats van een ziekenauto, waardoor in een aantal situaties geen ziekenauto meer hoeft uit te rukken. Deze auto wordt tegenwoordig ook wel ingezet door andere diensten, niet zijnde ambulancediensten. Een voorbeeld hiervan is de doktersnachtdienst in Den Haag. Bovengenoemde voertuigen dienen in spoedeisende gevallen als voorrangsvoertuig te kunnen rijden, voor zover daarvoor opdracht is verstrekt door de Centrale Post Ambulancevervoer. Gezien bovenstaande ontwikkelingen is onderdeel b van het tweede lid van artikel 1 ruimer geformuleerd."

Bron: Staatscourant 1998, nr. 85 / pag. 0.


Top


Besluit 1-1-2 alarmcentrales,
Besluit van De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 10 november 1998, nr. EIB98/U053893 DGOOV/IBOOV,
Staatscourant 1998, nr. 235 / pag. 5.

Toelichting
"Geschiedenis Op 7 mei 1986 heeft de ministerraad besloten tot de landelijke invoering van een uniform alarmnummer voor de politie, brandweer en ambulancedienst.
De Minister van Binnenlandse Zaken heeft, daartoe gemachtigd door de ministerraad, de opdracht gegeven tot het project Invoering Landelijk Uniform Alarmnummer."

Bron: Staatscourant 1998, nr. 235 / pag. 5.


Top


Aanwijzing representatieve organisatie ambulancevervoerders,
Besluit van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 23 februari 1999, Z/P-99453,
Staatscourant 1999, nr. 42 / pag. 12.

Toelichting "Met dit besluit wordt de Landelijke Federatie voor Ambulancezorg (LFAZ) aangewezen als representatieve organisatie in het kader van de Ziekenfondswet (ZFW) en de Wet tarieven gezondheidszorg (Wtg). Hiermee is de LFAZ bevoegd om ten behoeve van vervoerders voor zover zij ambulancevervoer verrichten waarop de wet Ambulancevervoer van toepassing is en de centrale posten voor het ambulancevervoer binnen het kader van de ZFW te overleggen over uitkomsten van overleg dan wel over modelovereenkomsten en binnen het kader van de Wtg te onderhandelen met representatieve organisaties van ziektekostenverzekeraars over tarieven en binnen de desbetreffende Kamer van het Centraal orgaan tarieven gezondheidszorg (COTG) deel te nemen aan het uitbrengen van advies aan dat Centraal orgaan over het vaststellen dan wel wijzigen van beleidsregels.

Bron: Staatscourant 1999, nr. 42 / pag. 12.

Top
 Terug naar: Regelgeving.
Latest update: 28 oktober 2006.
 Home