Algemene wet bijzondere ziektekosten

Wet van 14 december 1967, Stb. 1967, 655, houdende regeling van de algemene verzekering bijzondere ziektekosten (AWBZ)

Laatstelijk gewijzigd bij de Wet van 16 juni 2005 tot wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 en de Ziekenfondswet in verband met invoering van een identificatieplicht bij het verkrijgen van zorg, invoering van het Sofi-nummer in de Wtz 1998, elektronisch berichtenverkeer in de Ziekenfondswet en enige andere wijzigingen (fraudebestrijding zorgverzekeringswetten).
Bron laatste wijziging	Wet van 16 juni 2005 tot wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, Stb. 2005, 347.
Inwerkingtreding	Besluit van 27 juni 2005, houdende vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet van 16 juni 2005, houdende wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 en de Ziekenfondswet in verband met invoering van een identificatieplicht bij het verkrijgen van zorg, invoering van het Sofi-nummer in de Wtz 1998, elektronisch berichtenverkeer in de Ziekenfondswet en enige andere wijzigingen (fraudebestrijding zorgverzekeringswetten), Stb. 2005, 348.
Bron toelichting	Jaarverslag VWS 2005, TK 2005–2006, 30 550, nr. 1
TOELICHTING Binnen het kader van de sociale zekerheid beoogt deze wet een verantwoorde oplossing te bieden voor de zeer zware last van behandeling, verpleging en verzorging in geval van ernstige langdurige ziekte of gebrek. Het gaat om lasten die op eenieder kunnen komen te drukken en die door vrijwel niemand zonder hulp van de overheid of van derden kunnen worden gedragen. De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) is een verzekering tegen bepaalde ziektekosten. Verzekerd op grond van de AWBZ is iedere Nederlands ingezetene met uitzondering van ingezetenen die langer dan drie maanden buiten Nederland werken, anders dan voor een Nederlandse werkgever. Verder zijn verzekerd niet-ingezetenen die in Nederland arbeid in dienstbetrekking verrichten of als zelfstandig ondernemer werkzaam zijn en ziekenfondsverzekerden die in een EU-land of verdragsland wonen. De verzekering geeft recht op verschillende vormen van hulp, zoals psychiatrische hulpverlening, verpleging en verzorging in zwakzinnigeninrichtingen, inrichtingen voor zintuiglijk gehandicapten, verpleeghuizen, verzorgingshuizen, dagverblijven voor gehandicapten, gezinsvervangende tehuizen en Het Dorp in Arnhem. Daarnaast geeft de AWBZ recht op thuiszorg en hulp door de RIAGG's. De AWBZ geeft tevens recht op hulp in ziekenhuizen en revalidatie instellingen, indien het verblijf langer is dan 365 dagen. Recente ontwikkelingen Het kabinet wil dat er meer concurrentie ontstaat in de zorgsector om te beginnen tussen zorgverzekeraars. De nieuwe zorgverzekeringswet draagt hieraan bij, maar ook binnen de AWBZ speelt deze concurrentie een steeds grotere rol. De AWBZ in verbouwing Ook de komende drie jaar zal de AWBZ door de zorgkantoren worden uitgevoerd. Het kabinet achtte het niet goed mogelijk om de sturing van de ABWZ in deze kabinetsperiode ingrijpend te veranderen. Voor de periode na de stelselherziening, de knip GGZ en de invoering van de Wmo per 2007, is het kabinet wel een onderzoek gestart naar de alternatieve mogelijkheden voor vormgeving van de uitvoering van de AWBZ. De kernvraag in dit onderzoek is hoe het sturingssysteem van de AWBZ zo doelmatig mogelijk kan worden vormgegeven. In het voorjaar zal het Interdepartementaal Beleidsonderzoek, voorzien van een kabinetsstandpunt, aan de Kamer worden aangeboden. Een nieuw kabinet kan dan, wanneer de WMO en de nieuwe Zorgverzekeringswet in werking zijn getreden, van deze bouwstenen gebruik maken voor de inrichting van de uitvoering van de AWBZ. Ook kan het kabinet op basis van dit onderzoek een beslissing nemen over verdere overheveling van de AWBZ naar de standaardverzekering of de Wmo. In 2005 zijn wel al stappen gezet in de vernieuwing van de bekostiging in de AWBZ. De extramurale zorg is overgegaan naar bekostiging op basis van functies zoals persoonlijke verzorging. Voor de zorg binnen instellingen heeft VWS een onderzoek laten doen naar de vraag hoe we de manier van financieren eenvoudiger kunnen maken. Dit onderzoek heeft geleid tot een vorm van financiering die gebaseerd is op geleverde prestaties en die beter recht doet aan de karakteristieken van deze vorm van zorg, aansluitend op de intensiteit van de zorg die cliënten nodig hebben. Daartoe zijn zogenoemde «zorgzwaartepakketten» ontwikkeld. Totdat deze manier van financieren volledig is gerealiseerd, stellen we voor verpleeghuizen een toeslag op de reguliere financiering van bepaalde patiëntencategorieën beschikbaar. In 2005 was dit € 15 miljoen en dat bedrag hebben de instellingen ingezet om de zorg aan patiënten met een hoge zorgzwaarte te verbeteren. In de extramurale zorg hebben we verder gewerkt aan een financieringssysteem dat opgebouwd is uit modules. Vanaf 1 januari 2005 is het niet meer de individuele gemeente die de indicatiestelling van de AWBZ-zorg bestuurt, maar het Centrum Indicatiestelling Zorg. Dat heeft geleid tot verdere protocollering van het afhandelen van zorgvragen, waardoor grotere uniformiteit bij de indicatiestelling is ontstaan. Daarnaast zijn per 1 mei 2005 standaard indicatieprotocollen (SIP’s) ingevoerd waarmee onder andere aanbieders en ziekenhuizen via internet snel zorg kunnen aanvragen en ook meteen inzetten.

Nadere gegevens inzake de regelgeving inzake
(het toezicht op) de uitvoering van de Algemene wet bijzondere ziektekosten:
College voor zorgverzekeringen (CVZ).

Top

Terug naar: Wetgeving.

Latest update: 28 oktober 2006.